لطفاً يکی منو از دسته "اين" نجات بده!

لطفاً يکی يک راهی رو نشون بده که من باهاش مواجه نشم.

نميخوام ببينمش

نميخوام به حرفاش گوش کنم

نميخوام شاهد اسارتش باشم

شاهد بی تفاوتی هاش باشم

حتی نميخوام ببينم که هنوز وجود داره...

اين "اين"، همون من وجودی هست که ميگن باهاش زاييده ميشين و باهاش ميميريد ،و هيچ گاه هم تغيير نميکنه، و از لحظه ی تولد تا مرگ ثابت هست!!

جالب اينجاست که هيچ کس نميپرسه چرا بايد تا آخر عمر مجبور به تحمل يک موجود حادث و تغيير ناپذير باشيم؟ اگه يکی با اين من وجود خودش مشکل پيدا کرد، اون وقت تکليف چيه؟ چرا نميشه بعضی چيزارو تغيير داد؟

نکته: من به معنايی که متون دينی و عرفانی ميگن!(در فلسفه قضيه يکم فرق داره)