تبليغاتX
سیاه-سفید - زندگی در بی حسی

                        

خودم آفريدمت

      خودم رشدت دادم

            خودم خواستم تا باشی تا بفهمی

                       خودم خواستم و خودم اجازه دادم

                       و حالا هم خودم ميخواهم که نباشی

نفهمی،نبينی، نشنوی....

نمی دانی کجايی،نمی دانی چيستی،نمی دانی کيستی،نمی دانی چه می کنی...

       نمی دانی چه ميخواهی...

             بس بيهوده هستی يافتی

                  همچون علف هرز رشد می کنی

     در بی حسی می بينی،می شنوی،می فهمی...

                                                     ولی بی حسی

                                                        و هيچ چيز بر تو اثر ندارد

 

                                      آری مرگ شعورت را تبريک می گويم

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 15:9  توسط سارا طهرانيان  |